Het moderne leven is snel.
Heel snel.
We haasten ons constant ergens naartoe.
Maar meestal kunnen we onszelf niet bijhouden.
Precies op dit punt vragen mensen mij:
"Is oude geneeskunde vandaag de dag nog steeds geldig?"
Mijn antwoord is heel duidelijk:
De oude geneeskunde is nooit verouderd. Wij zijn er vanaf geraakt.
Wat herinnert de oude geneeskunde ons?
De oude geneeskunde vertelt je dit:
Je bent een deel van de natuur.
Niet erbuiten.
Maar het moderne leven heeft ons hiervan losgekoppeld.
- We blijven 's nachts op
- We eten niet seizoensgebonden
- We onderdrukken de signalen van ons lichaam
- We negeren mentale vermoeidheid
En dan vragen we: "Waarom voel ik me niet goed?"
Wat is het probleem met het moderne leven?
Het moderne systeem produceert snelle oplossingen.
Maar meestal doet het dit niet:
Het begrijpt je niet.
Iedereen krijgt hetzelfde advies:
Hetzelfde dieet, dezelfde routine, dezelfde levensstijl...
Maar niemand vraagt:
"Wat is jouw aard?"
Oude geneeskunde begint echter precies daar.
Wat betekent een brug slaan?
Leven met oude geneeskunde betekent niet het moderne leven verlaten.
Je hoeft de stad niet te ontvluchten.
En ook niet alles op te geven...
De kern is dit:
Leren om te leven volgens je eigen aard binnen het moderne leven.
Dat wil zeggen;
- Niet eten wat iedereen eet, maar wat jou goeddoet
- Niet leven zoals iedereen, maar leven volgens je temperament
- Balans vinden in plaats van forceren
Wat doe ik tijdens therapieën?
Wat ik doe is eigenlijk geen "genezing".
Ik geef je niets nieuws.
Ik herinner je aan wat je al hebt.
Je geboorteuur, je temperament, je lichaam...
Dit alles wijst je de weg.
Ik help je alleen om die weg samen te zien.
Het belangrijkste: Balans
Oude geneeskunde zegt "balans".
Modern leven daarentegen "prestatie".
Maar de mens wordt niet beter door prestaties, maar door balans.
Als er balans is:
- Het lichaam ontspant
- De geest wordt rustig
- De ziel vindt haar plaats
Conclusie
Oude geneeskunde is geen kennis die in het verleden is blijven steken.
Het is eigenlijk precies wat we vandaag de dag het meest nodig hebben.
Want we zijn vooruitgegaan...
Maar we zijn van onszelf verwijderd geraakt.
En misschien is wat we nu moeten doen:
Even stilstaan.
En weer terugkeren naar jezelf.
Adem Özbay
